กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 102 ประโยคเดียวขยี้ฝันสะใภ้ตระกูลใหญ่
สวี่ม่านประคองหลินเสวี่ยเอ๋อร์กลับไปนั่งที่ริมเตียง พลางลูบหลังปลอบประโลมเธอ อีกทั้งยังหันไปด่าทอกู้จิ่นฉืออย่างสาดเสียเทเสีย
“แกยังมีมโนธรรมอยู่ไหม คนเขาเป็นหญิงมีครรภ์แท้ ๆ กลับถูกแกทำให้ตกใจกลัวจนกลายเป็นแบบนี้!”
หลินเสวี่ยเอ๋อร์ซุกศีรษะลงในอ้อมอกของสวี่ม่าน พลางสะอื้นไห้ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
หยาดน้ำตาคู่นั้นคล้ายกับไม่อาจหยุดรั้งไว้ได้ ร่วงหล่นลงมาทีละหยด ๆ
ทว่าเธอกลับร้องไห้อย่างสำรวมและรู้ขอบเขตเป็นอย่างยิ่ง
ไร้เสียงโหยหวน มีเพียงน้ำตาที่ร่วงหล่นเงียบเชียบ ยิ่งขับเน้นให้ดูน่าสงสารจับใจ
สวี่ม่านลูบหลังเธอด้วยความเวทนาจนขมวดคิ้วไม่หยุด วาจาที่เอ่ยออกจากปากก็ยิ่งทวีความดุดันขึ้นเรื่อย ๆ