เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 85 แผนการเจ็บตัวนำตนเข้าสู่หมาก
“พวกเราเหรอ”
เขาแค่นหัวเราะเสียงเบา ในเสียงหัวเราะนั้นไร้ซึ่งไออุ่นแม้เพียงเสี้ยว มีเพียงการเย้ยหยันอันเสียดลึกถึงกระดูก
“นั่นเป็นบุตรของคุณกับลู่ว่างล่ะสิ”
คำพูดนี้เปรียบดั่งดาบที่ชุบด้วยน้ำแข็งเย็นเฉียบ กรีดแทงลงกลางหัวใจของเซี่ยอวี่ถังอย่างแม่นยำ
แต่เธอไม่เหลือแม้แต่เรี่ยวแรงจะโต้แย้ง ทำได้เพียงขดตัวอยู่ และฟังเสียงหัวใจของตัวเองที่ค่อย ๆ จมดิ่งลงไปทีละน้อย
พลันพูดจบ กู้จิ่นฉือก็โอบหลินเสวี่ยเอ๋อร์แล้วหันหลังเดินเข้าบ้านไป
ฝีเท้าของเขาไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ราวกับผู้หญิงที่เจ็บปวดจนแทบหมดสติอยู่บนพื้นคนนั้นไม่เกี่ยวข้องอันใดกับเขาเลย
“ไม่ต้องไปสนใจเธอ ปล่อยให้เธอแสดงละครอยู่ข้างนอกไป หนาวสักคืน พรุ่งนี้ก็คงจะเชื่องขึ้นเอง”