กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 63 ฉันเป็นเพียงเสี่ยวซานที่ไม่อาจเปิดเผยตัว
ภายในห้องผู้ป่วยวีไอพี ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของน้ำยาฆ่าเชื้อ
เครื่องมืออันแม่นยำหลากหลายชนิดส่งเสียงดังติ๊ด ๆ เบา ๆ เป็นจังหวะ ยิ่งขับเน้นให้ห้องดูเงียบสงัดไร้สรรพเสียง
ตอนที่หลินเสวี่ยเอ๋อร์ถือช่อดอกกุหลาบแชมเปญเดินเข้ามาในเขตห้องผู้ป่วยวีไอพี เธอจงใจแต่งหน้าบางเป็นพิเศษให้ดูเรียบง่าย แม้แต่ปลายผมก็ยังรวบขึ้นด้วยแถบแพรสีฟ้าอ่อน เผยท่าทางที่ทั้งกังวลและดูสำรวมเหมาะสม
สวี่ม่านกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงผู้ป่วย เมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา ความกลัดกลุ้มบนใบหน้าก็พลันมลายหายไปกว่าครึ่ง
“เสวี่ยเอ๋อร์มาแล้วหรือ” เธอลุกขึ้นมารับช่อดอกไม้นั้น ยื่นจมูกเข้าไปดมเบา ๆ “เธอนี่ใส่ใจจริง ๆ รู้ว่าคุณย่ากู้ของเธอชอบกลิ่นนี้”
หลินเสวี่ยเอ๋อร์นำดอกไม้ใส่ลงในแจกันแก้วตรงหัวเตียง การเคลื่อนไหวแผ่วเบานุ่มนวล ราวกับกลัวว่าจะไปรบกวนสิ่งใดเข้า
“คุณป้า อาการของย่าวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง หมอว่าอย่างไรบ้าง”