กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 44 คนที่ฉันรักคือเสวี่ยเอ๋อร์มาโดยตลอด
“ถ้าอย่างนั้น... เธอก็ระวังตัวหน่อยแล้วกัน” น้ำเสียงของกู้จิ่นฉืออ่อนลง
หลินเสวี่ยเอ๋อร์เดินกะโผลกกะเผลกตรงไปยังลิฟต์ แผ่นหลังดูบอบบางน่าสงสาร
เมื่อเลี้ยวพ้นหัวมุมและแน่ใจว่าไม่มีใครมองเห็น คราบน้ำตาบนใบหน้าของเธอก็เหือดแห้งหายไปในพริบตา มุมปากยกยิ้มขึ้นมา
โถงชั้นล่าง ด้านนอกประตูกระจกเต็มไปด้วยผู้คนเนืองแน่น
ทั้งเลนส์กล้องเทเล ไมค์บูม และคนที่ถือโทรศัพท์มือถือไลฟ์สดต่างเบียดเสียดกันเป็นกลุ่ม เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยขึงเส้นกั้นเพื่อพยายามรักษาความสงบเรียบร้อย
หลินเสวี่ยเอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะกลับมาทำสีหน้าสะอึกสะอื้นน่าเวทนาอีกครั้ง เธอพยุงผนังแล้วค่อย ๆ ก้าวเดินออกไป