กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 37 ผู้ชายชั่วหญิงเลวก็จงผูกติดกันไป ขอบคุณ
เซี่ยเจี้ยนกั๋วถูกเธอมองจนหนังศีรษะชาหนึบ ลูกตากลอกไปมา ริมฝีปากขยับอยู่หลายครั้ง กว่าจะเค้นออกมาได้ประโยคหนึ่ง
“ชาติกำเนิดอะไรกัน เธออย่ามาเป็นบ้าแถวนี้”
“มาถึงขั้นนี้แล้ว พวกคุณยังคิดจะปิดบังฉันอีกเหรอ”
น้ำเสียงของเซี่ยอวี่ถังราบเรียบ ทว่าทุกคำกลับราวกับทุบลงบนผืนน้ำแข็ง “ตอนเอาชีวิตฉันไปเป็นข้อต่อรองขายให้พวกเขานี่กระตือรือร้นกันดีนะ ตอนนี้กลับหัดแกล้งทำเป็นใบ้ไปแล้วเหรอ”
พอจ้าวฟางได้ยินคำนี้ คอก็เชิดขึ้นมาอีก
“อะไรคือขาย เธอกินข้าวบ้านเราจนโต ช่วยที่บ้านใช้หนี้สักนิดมันจะเป็นอะไรไป อีกอย่าง พวกเราบอกให้เธอไปขอกู้จิ่นฉือ ใครใช้ให้เธอวิ่งแจ้นมาคนเดียว โดนจับได้มันก็เพราะเธอโง่เอง”
หานชิงฉือสะอิดสะเอียนตรรกะพรรค์นี้จนในกระเพาะอาหารปั่นป่วน