ตอนที่ 6 ใช้ประโยชน์พอแล้วก็ถึงเวลาชดใช้หนี้

ตอนที่ 6 ใช้ประโยชน์พอแล้วก็ถึงเวลาชดใช้หนี้

เซี่ยอวี่ถังพิงอยู่ข้างขาตั้งภาพ ปลายนิ้วลูบผ่านผืนผ้าใบลินินเบลเยียมราคาแพงปึกนั้น

ลู่ว่างเตรียมการไว้อย่างครบถ้วนมาก

สีทั้งหมดถูกจัดวางตามความเคยชินเดิมของเธอ

เธอเอื้อมมือหยิบพู่กันวาดภาพขึ้นมาหนึ่งด้าม ปลายนิ้วลูบไล้ด้ามไม้

ไม่ได้แตะต้องมาแปดปีแล้ว

เธอพยายามบีบสีโคบอลต์บลูลงบนจานผสมสี ทว่าข้อมือกลับสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่

สีถูกบีบออกมามากเกินไป กองเหนียวข้นรวมกันเป็นก้อน

เซี่ยอวี่ถังยิ้มเยาะตัวเอง ร่างกายเสื่อมถอยเร็วกว่าที่เธอจินตนาการไว้เสียอีก

ตอนนี้แม้แต่จะจับพู่กันให้นิ่งมั่นคง เธอยังรู้สึกยากลำบาก