กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 4 ถูกทิ้งให้ตายกลางพายุฝน แต่กลับถูกมายบัคป้ายทะเบียนปักกิ่งหมวดเอรับตัวไป
“ดังนั้น...คุณออกไปนอกมณฑลน่าจะดีที่สุด”
เซี่ยอวี่ถังก้มหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ทั้งสองฝั่งของทางด่วนเป็นพื้นที่รกร้างว่างเปล่า แม้แต่จุดพักรถสักแห่งก็ยังไม่มี
ท้องฟ้ามืดลงเรื่อย ๆ เมฆดำลอยต่ำลงมามาก เม็ดฝนหยดแรกตกลงมากระทบกระจกหน้ารถแล้ว
วันที่พายุฝนกระหน่ำ บนทางด่วน ไม่มีรถแท็กซี่ ไม่มีป้ายรถประจำทาง
เซี่ยอวี่ถังคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะใจร้ายใจดำถึงเพียงนี้!
ลุงโจวจอดรถเทียบข้างไหล่ทางฉุกเฉิน สายฝนเริ่มหนาเม็ดแล้ว เสียงตกลงมากระทบหลังคารถดังเปาะแปะ
หลังจากเซี่ยอวี่ถังถูกสั่งให้ลงจากรถ สายฝนก็เทกระหน่ำลงมาในพริบตา
เม็ดฝนอันเย็นเยียบสาดซัดกระทบศีรษะและหัวไหล่อย่างถี่รัว
กระโปรงสีขาวเปียกโชกในเวลาเพียงสามวินาที แนบสนิทไปกับร่างจนเน้นให้เห็นทรวดทรงที่ผอมโซจนน่ากลัว