กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 582 หยุดพักสั้นๆ หรือ?
ตอนอู๋ปันพาสวีสืออันกับครอบครัวเดินผ่านประตูหลักของประตูพันหอคอย หอรูนบนกำแพงเมืองก็สว่างขึ้นเป็นวงแสงสีฟ้าอ่อนทีละหอ
แสงนั้นกวาดผ่านตัวสวีสืออัน แต่ไม่ได้กระตุ้นสัญชาตญาณเตือนภัยทางวิญญาณของเขาเลยแม้แต่นิด
แต่เขาก็ยังขมวดคิ้วอยู่ดี
“นั่นมันอะไรเนี่ย ทำไมถึงมาสแกนคนตามใจชอบแบบนี้ด้วย?”
อู๋ปันหัวเราะอย่างขมขื่นออกมาครั้งหนึ่ง
“เวทรับรองครับ! เอาไว้สแกนโดยเฉพาะว่าคนที่มามีคุณสมบัติกลืนกินห้วงลึกหรือเปล่า...”
“แม้แต่ขุมกำลังที่แข็งแกร่งอย่างนครพันหอคอยยังกลัวกลืนห้วงลึกด้วยเหรอ?”
“นี่ไม่ใช่เรื่องกลัวหรือไม่กลัวนะครับ พวกนั้นมันน่าขยะแขยงมากต่างหาก...”
อู๋ปันถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง