กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 578 ป้อมเหล็กดำ
หลิงนั่วกระพือปีกบินทะลุชั้นเมฆทางเหนือของเมืองเติงเซียน สวีเสียนเกอมองไปทางเมืองเติงเซียนตลอด จนกระทั่งมองไม่เห็นอีกต่อไป
สวีสืออันหันกลับไปมองเมืองที่เขาอยู่มาเกือบ 40 ปี เมืองนั้นค่อยๆ หดเล็กลงเป็นจุดสีเทาเล็กๆ ในสายตาของพวกเขาที่กำลังถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว เหลือแค่หอรูนบนกำแพงเมืองที่ยังเรืองแสงริบหรี่
“ไปเถอะ ชีวิตก็คือการเดินทางครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีอะไรต้องอาลัยอาวรณ์หรอก!”
“ฮึ่ม... พูดง่ายจัง นั่นมันที่ที่ข้าโตมาเลยนะ!”
อันซีซีก็เข้ามาช่วยปลอบด้วย