กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 อดีตของ【โยวจือ】
หลิงนั่วที่ถูกชนจนมึนไปทั้งตัวยังพยายามหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย
“ตอนนี้ข้าแค่ตัวเล็กไปหน่อย รอข้าโตขึ้นอีกนิดนะ จะเดินกร่างไปทั่วทุกโลก ไม่มีปราการเวทไหนขังข้าอยู่หรอก”
“ใช่ๆ ข้าเชื่อแก...”
คำนี้สวีสืออันเชื่อแน่นอน
ร่างเด็กยังมีระดับชั้นถึงขั้นตำนาน พอโตเต็มวัยก็ไม่รู้ว่าจะเก่งไปถึงไหน
สวีสืออันสงสัยมากว่าพอหลิงนั่วโตเต็มวัย อาจจะเหมือนอีกาเวทมนตร์ ที่เปลี่ยนเป็นสัตว์เลี้ยงต่อสู้ได้ตามธรรมชาติเลยก็ได้
“แกมีสถานะกายาทรราชไม่ใช่เหรอ?”
“ก็ใช่น่ะสิ เส้นใยแมงมุมที่ควบคุมพวกเรานั่นยังถูกสะเทือนจนป่นเป็นผงเลย... แต่ปราการเวทมันทักษะขังคน ไม่ใช่ทักษะควบคุมนี่นา...”
ก็จริงด้วย!