เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 พลังของชางฉิง
จ้าวเจิ้นเสวียนกับหลิวเทียนหยางยืนขนาบซ้ายขวาตรงข้ามกับชางฉิง เบื้องบนนั้นยังมีเจียงเซี่ยนในร่างมังกรยาวร้อยจ้าง ส่วนสองหมัดของจ้าวเจียงเทียนมีพลังหยินหยางทั้งสองหมุนเวียนอย่างลึกลับเกินพรรณนา ซูเฉียวถือแส้ยาวคอยจ้องโอกาสเคลื่อนไหวอยู่ในความมืด
คนทั่วไปหากเผชิญหน้ากับการปิดล้อมกวาดล้างของคนทั้งห้าคนนี้ เกรงว่าคงถูกสังหารจนทิ้งเกราะถอดหมวกหนีเตลิดเปิดเปิงไปนานแล้ว แต่ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องตรงข้ามกับพวกเขาในยามนี้หาใช่คนทั่วไปไม่ ชางฉิงสีหน้าเรียบนิ่งดั่งบ่อน้ำโบราณ กระทั่งยังมีรอยยิ้มเจือจางประดับอยู่บนมุมปาก เขามองสีหน้าท่าทางของคนทั้งห้า ราวกับว่าคู่ต่อสู้ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าไรก็ยิ่งดี
“การแสดงของพวกเจ้าเมื่อครู่ยังนับว่าพอใช้ได้ ผู้สูงสุดทั่วไปคงสิ้นชีพภายในกระบวนท่าเดียวไปนานแล้ว” กระบี่โบราณแตกร้าวในมือชางฉิงชี้เฉียงลงพื้น ทั้งที่ทั้งร่างล้วนเต็มไปด้วยช่องโหว่ แต่ไม่มีใครสักคนในหมู่หลิวเทียนหยางกล้าเปิดการโจมตีในยามนี้ ความไร้เทียมทานของชายผู้นั้นมิต้องเอ่ยก็รู้ได้แต่แรก
“เจ้ากำลังยกย่องตนเองว่าไม่ใช่ผู้สูงสุดทั่วไปหรือไร ช่างไม่รู้จักอายเสียเลย!”
เจียงเซี่ยนที่อยู่บนฟากฟ้าสูงดูราวกับเกลียดชังชางฉิงอย่างมาก แม้แต่ทางวาจาก็ยังต้องทำให้อีกฝ่ายจนมุม แต่ชางฉิงกลับหัวเราะเบา ๆ “ใช่แล้ว ข้าเดิมทีก็ไม่ใช่ผู้สูงสุดทั่วไป เมื่อครู่ตอนลองเชิงกับพวกเจ้าอย่างง่าย ๆ ข้ายังไม่ได้ใช้แรงถึงสามส่วนด้วยซ้ำ”