เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 202 ลมฝนใกล้มา
เส้นทางโบราณทะลวงฟ้า
หลิวเทียนหยางมองผู้ขวางเส้นทางกลุ่มแรกด้านล่างที่ถูกสังหารไปเกือบหมด จึงร่อนร่างลงมา
บรรดาผู้สูงสุดต่างมีบาดแผลไม่มากก็น้อยทั่วร่าง ส่วนใหญ่เป็นโลหิตของผู้ขวางเส้นทาง
หลังมหาศึก เสี่ยวจื่อที่เดิมทีมีท่าทีซุกซนน่ารักก็กลายเป็นเทพยดาที่เย็นชาและดุร้าย ถึงกับหลิวเทียนหยางร่อนลงมาเคียงนาง สายตาของนางก็ยังไม่เปลี่ยนไป
“เป็นอย่างไรบ้าง หลังหล่อเลี้ยงการต่อสู้ด้วยการต่อสู้แล้ว คอขวดมีวี่แววจะคลายตัวหรือไม่” หลิวเทียนหยางมาถึงข้างกายเสี่ยวจื่อแล้วเอ่ยถามเสียงเบา
ต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะกดธรรมชาติเทพที่คลุ้มคลั่งในร่างลงได้ เสี่ยวจื่อจึงออกจะไร้เรี่ยวแรง พลางตอบว่า “รู้สึกถึงโอกาสทะลวงขั้นได้จริง ๆ ต้องยกให้เส้นทางโบราณทะลวงฟ้าเลย เพียงไม่กี่ชั่วยามก็สัมผัสได้ว่าคอขวดคลายตัว แต่เช่นกัน ธรรมชาติเทพของข้าก็กำลังกลืนกินสันดานมนุษย์ของข้า หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เกรงว่าพอข้าทะลวงถึงเทพเจ้าสูงสุดแล้ว ธรรมชาติมนุษย์และเทพคงอยู่ร่วมกันไม่ได้ ต้องเลือกเพียงอย่างเดียว”
หลิวเทียนหยางฟังแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้ยิ่งระดับของเจ้าสูงขึ้น ธรรมชาติเทพในร่างก็ยากที่จะกดไว้ เจ้าเพียงเลือกตามใจตนก็พอ เสี่ยวจื่อที่มีธรรมชาติเทพหรือเสี่ยวจื่อที่มีสันดานมนุษย์ก็ไม่แตกต่างกัน ถึงอย่างไรไม่ว่าจะเป็นเทพเจ้าสูงสุดหรือมหาจักรพรรดิ เมื่อระดับมาถึงผู้สูงสุดแล้ว ล้วนต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน”