เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 วิกฤตซ้อนวิกฤต
หลังจากฮุ่นซาและหลี่ซานจินใช้เคล็ดวิชาปกป้องกระท่อมไม้ไว้เป็นอย่างดีแล้ว ทั้งคู่ก็เริ่มเปิดฉากเข่นฆ่าฝูงหมาป่าอย่างเหนือชั้น ทว่าความได้เปรียบอันท่วมท้นนั้นกลับคงอยู่ได้เพียงหนึ่งชั่วยามเท่านั้น หลังผ่านไปหนึ่งชั่วยาม หลี่ซานจินและฮุ่นซามองดูฝูงหมาป่าที่จำนวนยังคงมหาศาล แววตาของหนึ่งคนหนึ่งผีต่างเผยความจนใจออกมา
“มิฉะนั้นพวกเราก็งัดไม้ตายออกมากันให้หมดเถอะ กวาดล้างในคราเดียว เก็บเรี่ยวแรงเอาไว้สักนิดเพื่อรับมือกับพญามหมาป่าที่จะตามมา จากนั้นก็กำจัดพวกหมาป่าน่ารำคาญเหล่านี้ให้ได้มากที่สุด” ดาบโม่ในมือของหลี่ซานจินชุ่มโชกไปด้วยเลือดหมาป่าจนแทบจะจับไม่อยู่ โครงกระดูกขาวพิสุทธิ์ของฮุ่นซาก็เต็มไปด้วยเลือดหมาป่าเหม็นคาวคลุ้งเช่นกัน
“นี่ก็นับว่าเป็นวิธีที่ใช้การได้ ทว่ายามนี้ตำแหน่งของพญามหมาป่ายังไม่แน่ชัด อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นตัวตนระดับแก่นวิญญาณขั้นสมบูรณ์ หากสู้เดี่ยวพวกเราไม่มีใครเป็นคู่มือของมันได้เลย มิสู้ลงมือทีละคน เจ้าไปก่อน ข้าจะช่วยพิทักษ์ภัยอยู่ด้านข้างให้” ฮุ่นซาถือดาบกระดูกไว้ทั้งสองมือ มองดูรอบทิศด้วยความระแวดระวัง หลี่ซานจินได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า จากนั้นจึงมองดูฝูงหมาป่าจำนวนมหาศาลเบื้องหน้า ภายในใจรักษาสมาธิมั่น พลังแท้ทั่วร่างเริ่มรวมตัวอยู่บนดาบโม่