0120

⬢⬢⬢

ตอนที่ 120 สู้กับเหมิงหลัว

“พลังอันยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดินนี้ พอดีกับที่จะทำลายพลังแห่งห้วงอากาศของเจ้า!”

หลิวเทียนหยางหัวเราะลั่น ธรรมลักษณ์ด้านหลังของเขาลงกระบี่พร้อมกัน กระบี่ขนาดยักษ์ทะลวงผ่านพลังแห่งห้วงอากาศอันซับซ้อนหลายชั้นของเหมิงหลัว ชี้ตรงไปยังเหมิงหลัว

เหมิงหลัวมองดูกระบี่ยักษ์ที่พุ่งสังหารเข้ามาจนเหงื่อเย็นผุดพราย เขาคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะสามารถระดมพลังอันแข็งแกร่งที่สุดในฟ้าดินนี้มาใช้ได้ ต่อหน้าพลังอันยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดิน พลังแห่งห้วงอากาศของเขาก็ราวกับเรื่องตลกเรื่องหนึ่ง ไม่ว่าจะจัดวางการขัดขวางแห่งห้วงอากาศไว้เบื้องหน้ากระบี่ยักษ์เล่มนั้นมากเพียงใด กระบี่เล่มนั้นก็ยังคงแทงทะลวงสิ่งกีดขวางได้อย่างง่ายดายดั่งมีดกรีดเต้าหู้ และพุ่งตรงเข้ามาสังหารเขาอยู่เสมอ

“โทสะแห่งมารโลหิต!” เหมิงหลัวตวาดลั่น ปราณมารทั่วร่างซัดสาดพลุ่งพล่าน ราวกับสายน้ำแยงซีเกียงอันเชี่ยวกรากที่ไหลทะลักไปทางทิศตะวันออก เบื้องหลังของเขา ปราณมารเหล่านั้นก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว ถึงกับกลั่นตัวเป็นมารโลหิตตนหนึ่งที่เทียบเคียงได้กับธรรมลักษณ์ครึ่งกายด้านหลังของหลิวเทียนหยาง

ทั่วทั้งร่างของมารโลหิตเป็นสีแดงชาด ตำแหน่งดวงตาทั้งสองข้างมีเพียงโพรงลึกพ่นควันดำสองรูแทนที่ เขี้ยวโง้งเต็มปากหยดเลือดเหนียวข้น กรงเล็บมารคู่หนึ่งคมกริบดุจกระบี่ ฝ่ามือทั้งสองใหญ่โตราวกับบานประตูกึ่งหนึ่งของเมือง