เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 105 หายดี
เผ่าเซียน สำนักศึกษาเสวียนเซิ่ง
หลิวเทียนหยางค่อย ๆ พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมาหนึ่งคำ เขาเปิดเปลือกตาทั้งสองข้างขึ้น กวาดสายตามองฟ้าดินผืนนี้ ความรู้สึกรับรู้ต่อโลกใบนี้ภายในใจของเขาบรรลุถึงขั้นที่สามารถสัมผัสรับรู้จากเผ่าเซียนไปจนถึงเผ่ามนุษย์ได้เป็นครั้งแรก
“ท่านอาจารย์…” หลิวเทียนหยางสัมผัสรับรู้ได้เป็นอันดับแรกถึงกลิ่นอายอันทรงพลังกล้าแกร่งอย่างยิ่งสองสายที่กำลังมุ่งหน้าจากเผ่าเซียนไปยังเผ่ามนุษย์ โดยไม่มีร่องรอยของการสะกดกลั้นกลิ่นอายแม้แต่น้อย มิฉะนั้นด้วยขอบเขตกำเนิดวิญญาณเจ็ดชุ่นของหลิวเทียนหยาง ย่อมยังห่างไกลจากการสัมผัสรับรู้ถึงร่องรอยของอริยะทั้งสองท่านได้
“เจ้าฟื้นแล้วรึ” เสียงของอธิการบดีสำนักศึกษาเสวียนเซิ่งดังขึ้นจากด้านหลัง หลิวเทียนหยางหันศีรษะไปมองก็เห็นรอยยิ้มจาง ๆ ของจางเสวียนอู่