เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 เผ่าเทพรุกราน
เผ่ามนุษย์ สำนักศึกษาเซิ่งเทียน
ภายในตำหนักใหญ่ผู้อาวุโส เวลานี้เหล่าผู้อาวุโสของสำนักศึกษาต่างนั่งประจำตำแหน่งของตน ผู้อาวุโสใหญ่ผู้นั่งอยู่บนตำแหน่งประธานมีสีหน้าเคร่งขรึมมืดมน เหล่าผู้อาวุโสด้านล่างต่างกระซิบกระซาบ ภายในตำหนักใหญ่ผู้อาวุโสมีแต่เสียงพึมพำจอแจ
“ผู้อาวุโสใหญ่ ข้าเห็นว่าไม่อาจผัดผ่อนได้อีกแล้ว อริยะหงซู่กับผู้อำนวยการจากไปครึ่งเดือนแล้ว ป่านนี้ยังไม่กลับมา ไม่แน่ว่าอาจถูกจางเสวียนอู่แห่งเผ่าเซียนผู้นั้นหลอกลวงเอา หากพวกเรายังไม่มุ่งหน้าไปยังวังอริยะกุยซวีเพื่อรายงานเรื่องนี้ เกรงว่าผู้อำนวยการกับอริยะหงซู่คงมีภัยมากกว่ารอดพ้นแล้วขอรับ!”
ผู้อาวุโสท่านหนึ่งหลังได้รับแรงสนับสนุนจากเหล่าผู้อาวุโสข้างกาย จึงฝืนทนแรงกดดันจากสีหน้าอันมืดมนของผู้อาวุโสใหญ่ ลุกขึ้นยืนกล่าวอย่างฮึกเหิมเปี่ยมอารมณ์ และเมื่อเขากล่าวเช่นนี้ เหล่าผู้อาวุโสท่านอื่นก็พากันเออออ ต่างบอกว่าเพื่อเห็นแก่ผู้อำนวยการ หวังให้ผู้อาวุโสใหญ่รีบมุ่งหน้าไปยังวังอริยะกุยซวีเพื่อตามหาอริยะท่านอื่นแล้วรายงานเรื่องนี้โดยเร็ว
ทว่าผู้อาวุโสใหญ่กลับเพียงตีหน้าขรึมไม่เอ่ยวาจา แววตายังคงเย็นชาดุดันเฉกเช่นตอนที่การประชุมเพิ่งเริ่มต้น
เหล่าผู้อาวุโสด้านล่างเห็นผู้อาวุโสใหญ่ยังคงตีหน้าขรึมไม่เอ่ยวาจา ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขุ่นเคือง ในปากเริ่มปรากฏถ้อยคำคาดเดาว่าผู้อาวุโสใหญ่มีความคิดแอบแฝงไม่ซื่อ ทว่าผู้อาวุโสใหญ่กลับทำหูทวนลม นั่งเหม่อลอยด้วยสีหน้ามืดมนอยู่บนเก้าอี้อันแสนสบายบนตำแหน่งประธาน