เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 101 ท่านอาจารย์มาถึง
หลิวเทียนหยางคิดไม่ถึงว่าม้วนคัมภีร์โบราณที่ตนเปิดอ่านตามอารมณ์ชั่ววูบในตอนนั้น จะเป็นของล้ำค่าถึงเพียงนี้
“สวีเชวี่ยคือผู้ใดหรือ” หลิวเทียนหยางฝืนทนต่อความอ่อนแอ หวังจะเบี่ยงประเด็นสนทนาออกไป
“เป็นจักรพรรดิเซียนอีกท่านหนึ่ง... เจ้าหนู วิธีเปลี่ยนเรื่องของเจ้านี่ช่างซื่อบื้อนักนะ” หวังหลานมองหลิวเทียนหยางแล้วกล่าว “แท้จริงแล้วเรื่องม้วนคัมภีร์โบราณ ‘ชางหมิง’ พวกเราต่างก็พอจะรู้เรื่องอยู่บ้างแล้ว บัดนี้พวกเรามิได้สนใจม้วนคัมภีร์โบราณนั่นแล้ว เจ้าวางใจได้เลย แต่ทว่าฐานะของเจ้านี่สิ กลับสะกิดความอยากรู้อยากเห็นของข้าขึ้นมาเสียได้” รอยยิ้มบาง ๆ ของหวังหลานทำให้หลิวเทียนหยางพลันนึกขึ้นได้ว่า ผู้ที่ตนกำลังเผชิญหน้าอยู่นี้คือมหาจักรพรรดิเซียนผู้ทรงเกียรติหนึ่งในหลายล้านของเผ่าเซียน ตัวตนระดับนี้ ภายในโลกใบนี้เพียงแค่สายตาเดียวก็ทำให้สรรพชีวิตต่างหวาดระแวงไปทั่วได้แล้ว
ทว่าเมื่อครู่เพราะมีจางเสวียนอู่คอยจัดการอยู่ด้านข้าง จึงทำให้เขาเผลอมองข้ามความจริงที่ว่าตัวตนตรงหน้านี้คือจักรพรรดิเซียนไปเสียสนิท
ยามนี้หลิวเทียนหยางมองไปยังหวังหลาน อีกฝ่ายยิ้มขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาหรี่ลงบางเบา ให้ความรู้สึกแก่หลิวเทียนหยางประหนึ่งแมวที่กำลังจ้องเขม็งไปยังหนู ก่อนจะกลืนกินหนูลงท้อง ย่อมต้องเล่นสนุกให้หนำใจเสียก่อนจึงค่อยลงเขี้ยว