เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 97 เจ็ดกระบี่เพื่อยุติ
การประลองใหญ่ของสำนักศึกษาเริ่มต้นขึ้นมาได้สามวันแล้ว
หลิวเทียนหยางฝ่าด่านฟันสังหารขุนพลมาตลอดทาง อย่างมากที่สุดก็ซัดออกไปเพียงเจ็ดกระบี่เท่านั้น
ส่วนผู้ที่รับเจ็ดกระบี่ของหลิวเทียนหยางแล้วถึงพ่ายแพ้ ไม่ใช่ผู้อื่นใดแต่เป็นอวี๋เมิ่งชิง
วันนั้นหลิวเทียนหยางยังคงไม่ได้ถามสาเหตุให้กระจ่าง และได้นัดพบกับอวี๋เมิ่งชิง ณ สถานที่ที่นัดหมายไว้ ผลปรากฏว่าเพิ่งพบหน้ากันได้ไม่นาน ป้ายหยกของหนึ่งมนุษย์หนึ่งเซียนก็ส่งสัญญาณเรียกตัวออกมา
ตอนแรกอวี๋เมิ่งชิงและหลิวเทียนหยางต่างไม่ได้ใส่ใจเท่าใดนัก คิดว่านี่เป็นเพียงความบังเอิญ นึกไม่ถึงว่ายามที่หนึ่งมนุษย์หนึ่งเซียนมุ่งหน้าไปยังลานประลองในเวลาต่อมา ทิศทางกลับตรงกันอย่างน่าประหลาด สิ่งนี้ทำให้หลิวเทียนหยางและอวี๋เมิ่งชิงจำต้องเริ่มสังเกต แต่หนึ่งมนุษย์หนึ่งเซียนก็ยังคงคิดว่าลานประลองที่แข่งขันเพียงแค่อยู่ใกล้กันเท่านั้น จนกระทั่งท้ายที่สุดหนึ่งมนุษย์หนึ่งเซียนได้มายืนอยู่บนลานประลอง ถึงจำต้องเชื่อเรื่องทั้งหมดนี้
“หลิวเทียนหยาง นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเจ้าจะกลายมาเป็นก้อนหินขัดขาในการทะยานสู่อันดับหนึ่งในสิบของข้า” แววตาของอวี๋เมิ่งชิงมิได้ซ่อนเร้นไอสังหารแม้แต่น้อย ทว่าสีหน้าอันเป็นมิตรก็มีไม่มากเช่นกัน อย่างไรเสียการที่อวี๋เมิ่งชิงจะทะยานสู่อันดับหนึ่งในสิบได้นั้น นางต้องยื้อไปให้ถึงวันมะรืน
ทว่ายามนี้นางกลับต้องมาพบกับหลิวเทียนหยางที่ร้ายกาจพอจะทำให้นางลำบากสาหัส