เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 88 ช่วยอะไรหน่อย
“เจ้า... ขอบเขตจุนเจ่อระยะสมบูรณ์แล้วรึ”
ภายในตำหนักใหญ่ของผู้อำนวยการแห่งสำนักศึกษาเสวียนเซิ่ง ผู้อำนวยการจางเสวียนอู่มองดูหลิวเทียนหยางด้วยความสงสัย ส่วนหลิวเทียนหยางที่สงสัยยิ่งกว่าผู้อำนวยการกลับเอ่ยถามย้อนไปว่า “หรือว่าไม่ควรเป็นเช่นนั้นหรือขอรับ”
“สิ่งใดที่ไม่ควรเล่า” จางเสวียนอู่เอ่ยถามพลางชงชาไปด้วย เมื่อพูดจบ ก็รินชาหนึ่งถ้วยส่งให้หลิวเทียนหยาง “ลองชิมดู ช่วงก่อนเพิ่งซื้อมาจากตลาดทางฝั่งเผ่ามนุษย์ของพวกเจ้า”
หลิวเทียนหยางยกถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ “ข้าเป็นคนนอกวงการ ชิมไม่ออกหรอกว่ามีความพิเศษอันใดอื่น เพียงรู้สึกว่าไม่เลว ค่อนข้างกลมกล่อมชุ่มคอ... เดี๋ยวก่อน คำถามของข้าท่านยังมิได้ตอบเลยนะขอรับ”
“คำถามอันใดรึ” จางเสวียนอู่จดจ่ออยู่กับการลิ้มรสชา เอ่ยถามโดยไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย
“ข้าถามว่า หรือท่านรู้สึกว่าการที่ข้าบรรลุจุนเจ่อระยะสมบูรณ์มันมีสิ่งใดผิดปกติหรือขอรับ” หลิวเทียนหยางประคองถ้วยชา น้ำชาในถ้วยยังเหลืออยู่อีกมาก “แม้ข้าจะสับสนอย่างยิ่งว่าเหตุใดเจ้าคลาดสายตาข้าไปไม่ถึงสองวันก็ก้าวกระโดดได้ถึงเพียงนี้ ทว่าเรื่องพรรค์นี้แต่ไหนแต่ไรมาล้วนเป็นความลับของพวกศิษย์ ผู้อำนวยการเช่นข้ามีหน้าที่เพียงจัดการธุระของตนให้เรียบร้อย เรื่องอื่นล้วนไม่ก้าวก่ายทั้งสิ้น” ผู้อำนวยการจางเสวียนอู่แย้มยิ้ม มิได้ถูกอารมณ์ของหลิวเทียนหยางกระทบเลยแม้แต่น้อย