0086

⬢⬢⬢

ตอนที่ 86 ฉู่ชิว

หลิวเทียนหยางสะบัดกระบี่เสวียนอวี่เบา ๆ ปราณกระบี่ภายในชั้นที่เจ็ดของหอคอยชิงสวรรค์สร้างวาสนาพลันกำจายด้วยความเกรงขาม หลิงชวนชักกระบี่ออกมาถือไว้เช่นกัน เจตจำนงกระบี่ของกระบี่หลวนเฟิ่งแผ่ซ่านลึกล้ำเนิ่นนาน เหนือล้ำกว่าที่หลิวเทียนหยางจะเทียบเคียงได้ไกลลิบ

“ออกกระบี่”

ปลายกระบี่ของหลิงชวนชี้ตรงไปที่หลิวเทียนหยางแล้วเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

“เสียงหงส์หลวน!” หลิวเทียนหยางมิได้โอ้เอ้ วาดกระบี่แทงออกไปด้วยท่าเสียงหงส์หลวนทันที หงส์หลวนกู่ร้อง ฟ้าดินสะท้านสะเทือนพร้อมเพรียง

“ไม่เลว” หลิงชวนยิ้มน้อย ๆ จากนั้นก็ออกกระบี่ท่าเสียงหงส์หลวนเช่นเดียวกัน หงส์หลวนสองตัวเข้าปะทะกัน ปราณกระบี่สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย มิได้ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแม้แต่น้อย

“กระบี่ไร้ขอบเขต” หลิงชวนเอ่ยขึ้นอย่างสงบนิ่ง แทงกระบี่หนึ่งสายรุกไล่เข้าใส่หลิวเทียนหยาง แววตาของหลิวเทียนหยางพลันเย็นเยียบ แทงกระบี่ไร้ขอบเขตออกไปปะทะเช่นกัน กระบี่ไร้ขอบเขตอันเป็นที่สุดแห่งกระบวนท่ากระบี่ทั้งสองสาย ยามเข้าปะทะกันได้บังเกิดเสียงสนั่นลั่นฟ้า ชวนให้ผู้คนรู้สึกราวกับหูจะหนวกเสียให้ได้

“หากยังมิอาจหยั่งรู้แสงแตกสลายได้อย่างถ่องแท้ เช่นนั้นก็จงใช้วิชากระบี่อื่นออกมาเสีย” หลิงชวนสะบัดกระบี่ยาวแล้วเอ่ยกับหลิวเทียนหยาง หลิวเทียนหยางได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้า ด้านหลังปรากฏรุ้งขาวทะลวงตะวัน ตะวันสวรรค์อันรุ่งโรจน์โชติช่วงดวงหนึ่งค่อย ๆ ผุดขึ้นมา ทำให้อุณหภูมิในชั้นที่เจ็ดของหอคอยชิงสวรรค์สร้างวาสนาร้อนระอุขึ้นมาทันใด

“ตะวันสวรรค์!”