0084

⬢⬢⬢

ตอนที่ 84 น่าเบื่อ

หลิวเทียนหยางกลับมาถึงชั้นสองของเรือนพักหลังน้อย เกินความคาดหมายที่เสี่ยวจื่อจะกลับมาแล้วเช่นกัน ทว่าดูจากอาการบาดเจ็บบนร่างของนาง ศัตรูที่นางพบเจอในหอคอยชิงสวรรค์สร้างวาสนาคงมิใช่ธรรมดา

“เหตุใดเจ้าจึงบาดเจ็บหนักถึงเพียงนี้? ทายาให้ดีแล้วหรือไม่?” หลิวเทียนหยางทำหน้าที่ศิษย์พี่ ก้าวขึ้นหน้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือการค้อนขวับตาขาวใส่จากเสี่ยวจื่อ

แม่นางน้อยส่งเสียงฮึดฮัดแผ่วเบา หลบมือของหลิวเทียนหยางที่ยื่นเข้ามาได้อย่างแนบเนียน ก่อนจะเบือนหน้าหนี ทิ้งไว้เพียงเสี้ยวหน้าด้านข้างให้หลิวเทียนหยางมอง

หลิวเทียนหยางชักมือกลับอย่างเก้อเขิน เกาหัวพลางกล่าวว่า “ข้าก็เพียงถามไถ่ดู ไฉนจึงยังโกรธเคืองข้าเล่า?”

เสี่ยวจื่อได้ยินดังนั้นจึงหันขวับมา จ้องมองหลิวเทียนหยางแล้วเอ่ยว่า “ศิษย์พี่ช่างเก่งกาจเสียจริงนะ พี่สาวที่ชื่อเริ่นเฟยผู้นั้นบอกว่า ท่านมิเพียงร่ายรำกระบี่ในมือได้ยอดเยี่ยม แม้กระทั่ง...” เสี่ยวจื่อกล่าวถึงตรงนี้ สองแก้มก็พลันแดงระเรื่อดั่งเมฆาทาบแสงอาทิตย์ ฮึดฮัดแผ่วเบาแล้วไม่ยอมพูดจาอีก หลิวเทียนหยางย่อมรู้อุปนิสัยใจคอของแม่นั่นเริ่นเฟยดี หากให้เสี่ยวจื่อไปพบเจอ มีหรือจะไม่หยอกเย้าพูดจาลามกเต็มปากเต็มคำ?