เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 81 คืนสู่หนึ่งเดียวทำลายกระบี่จวี้เชวี่ย
หลิวเทียนหยางมองดูนิ้วที่ขาดอยู่บนพื้น ในใจบังเกิดความตระหนกตกใจอย่างยิ่งเป็นครั้งแรก
“นิ้วขาดนั้นยังพอใช้วิชาลับเชื่อมต่อได้ ทว่าชีวิตของเจ้านี้ หากตายไปก็คือตายจริง ๆ เสียแล้ว” สุรเสียงของฉู่สยงดุจภูตพราย ดังแว่วก้องข้างหูอย่างวังเวง
“บัดซบ!” หลิวเทียนหยางเดือดดาลในใจ กวัดแกว่งเสวียนอวี่เล็งฟันไปทางด้านข้างหนึ่งกระบี่ ทว่าความเร็วของฉู่สยงนั้นรวดเร็วนัก เพียงเบี่ยงกายหลบวูบเดียว ปราณกระบี่ก็ไม่อาจแตะโดนแม้แต่ชายเสื้อ
“เมื่อครู่เจ้ามิใช่ยังวางท่าองอาจนักหรอกหรือ เข้ามาสิ ต่อเลยสิ!” ฉู่สยงรุกคืบประชิดทีละก้าว ไม่ว่าหลิวเทียนหยางจะถอยร่นไปอย่างไร สุรเสียงของฉู่สยงก็ยังคงดังสะท้อนอยู่ข้างหูได้เสมอ
“เคร้ง!”
โซ่เหล็กบนกระดูกไหปลาร้าของฉู่สยงกระทบกัน ส่งเสียงราวกับผีร้ายทวงวิญญาณก็มิปาน วังเวงยะเยือก มืดมนและเย็นเยียบ
“ฉู่สยง! เจ้าอย่าได้รังแกกันเกินไปนัก!” ขอบตาของหลิวเทียนหยางคลอน้ำตา วางท่าขึงขังแต่ภายในขลาดกลัว ภายนอกดูแข็งแกร่งทว่าภายในอ่อนแอ
“เจ้ากลัวแล้วรึ” ฉู่สยงปรากฏกายขึ้นกะทันหัน เผชิญหน้ากับหลิวเทียนหยางในระยะห่างไม่ถึงสองนิ้ว ลมหายใจของคนทั้งสองต่างรดรินบนใบหน้าของอีกฝ่าย