0074

⬢⬢⬢

ตอนที่ 74 ด่านสามชั้นปฐพี

กระบี่ในมือของหลิวเทียนหยางเวลานี้เปล่งแสงสีดำทมิฬ ไอหมอกสีโลหิตสายแล้วสายเล่าค่อย ๆ แผ่กำจายออกมา

จ้าวต้าหมงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความสิ้นหวังจากไอหมอกเหล่านั้น ราวกับเด็กไร้เรี่ยวแรงเชือดไก่ที่ไม่ระวังจนพลัดตกลงไปในหุบเหวลึกของเผ่ามารก็มิปาน

“กระบี่ของเจ้านี่ น่าสนใจไม่เลว”

จ้าวต้าหมงเพิ่มเรี่ยวแรงในมืออย่างไม่หยุดยั้ง ถึงจะเป็นเช่นนั้น ขวานผ่าภูผาก็ยังคงค่อย ๆ เอียงเอนมาทางฝั่งตนเองอยู่ดี

“เจ้าหนู ที่แท้เจ้ายังมีพละกำลังถึงเพียงนี้” จ้าวต้าหมงยิ้มเหี้ยมเกรียมขึ้นคราหนึ่ง จากนั้นจึงรวบรวมลมปราณคำรบหนึ่ง สะเทือนหลิวเทียนหยางกระเด็นออกไป

“ให้ข้าดูหน่อยสิว่าเด็กอย่างเจ้ายังจะมีฝีมืออะไรอีก!” จ้าวต้าหมงก้าวไปข้างหน้าสองก้าว ขวานผ่าภูผาจามเข้าใส่ศีรษะของหลิวเทียนหยางทีหนึ่ง หลิวเทียนหยางไม่กล้าประมาท กลิ้งตัวหลบขวานนี้ไปได้

“มีความสามารถเพียงแค่นี้รึ อย่าได้มัวปิด ๆ บัง ๆ อยู่อีกเลย หากยังไม่สำแดงพลังที่แท้จริงออกมาอีกล่ะก็ ข้าจะคัดเจ้าออกแล้วนะ!” ขวานผ่าภูผาของจ้าวต้าหมงฟันฟาดอย่างรวดเร็วยิ่ง เสียงกระทบดังกังวานก้องไปทั่วทั้งชั้นที่สามของหอคอยชิงสวรรค์สร้างวาสนา

ทว่าหลิวเทียนหยางกลับดูมิได้ร้อนรนถึงเพียงนั้น คล้ายกับว่ายังคงกำลังสั่งสมรอบางสิ่งอยู่ ท่วงท่าการหลบหลีกแม้จะเชื่องช้าไปบ้าง ทว่าก็ยังคงเฉียดผ่านขวานผ่าภูผาไปได้