เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 23 โจรผู้ไม่เจียมตน
หงซู่และเฉาอวิ๋นซานคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าของเซวียนอี้กู่เซิ่งและกู่เซิ่งไท่เชียนตามลำดับ ทั้งสองก้มหน้าไม่เอ่ยคำใด สีหน้าราวกับเด็กที่ทำความผิดแล้วถูกดุด่า
“เมล็ดพันธุ์มหาจักรพรรดิเกี่ยวพันถึงทิศทางโดยรวมของเผ่ามนุษย์ พวกเจ้าสองคนกลับปล่อยให้เขาจากไปเช่นนี้! หากไปพบเจอพวกไม่ลืมหูลืมตาจะทำอย่างไร หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมาจะทำอย่างไร? ถึงเวลานั้นความรับผิดชอบนี้ ต่อให้นำพวกเราสองกู่เซิ่งไปแลกก็ยังไม่อาจแบกรับได้!”
กู่เซิ่งไท่เชียนสีหน้าเย็นเยียบ มองอริยะทั้งสองที่คุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยความเคืองใจที่ไม่ได้ดั่งใจ เซวียนอี้กู่เซิ่งเองก็มีสีหน้าบึ้งตึง จึงเบือนหน้าหนีไม่มองคนทั้งสอง ไม่เห็นเสียก็ไม่รำคาญใจ
“ท่านอาจารย์ หากเทียนหยางเป็นเมล็ดพันธุ์มหาจักรพรรดิจริง เขาก็ย่อมเป็นผู้มีวาสนาฟ้าลิขิตมหาศาลหนุนเสริม แล้วจะมีสิ่งใดมาพรากชีวิตเขาได้เล่าขอรับ”
“อีกประการหนึ่ง ในช่วงเวลานี้พวกศิษย์ก็ได้ตรวจสอบพรสวรรค์ของเทียนหยางอย่างละเอียดแล้ว เจ้าหนูนี่ไม่ว่าจะเป็นพรสวรรค์หรือสภาพจิตใจล้วนอยู่ในระดับเหนือชั้นอย่างแท้จริง ออกไปท่องโลกภายนอกย่อมไม่มีทางเสียเปรียบ อายุสิบสามปีก็บรรลุขอบเขตทงเสวียนชั้นฟ้าที่หกแล้ว หากนำไปวางไว้ภายนอก ไม่ว่าจะสำนักใด สำนักศึกษาใด หรือราชวงศ์ตระกูลใหญ่ใด ต่างก็ต้องแย่งชิงตัวกันทั้งสิ้น เทียนหยางย่อมไม่มีอันตรายแน่นอนขอรับ”