0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 หลี่เฟิ่งอิง

ยามที่หลิวเทียนหยางตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตนเองพักอยู่ในเรือนพักศิษย์ห้องหนึ่งของสำนักศึกษาเซิ่งเทียน

“ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” หลิวเทียนหยางสุ้มเสียงแหบแห้ง ร่างกายปวดเมื่อยไปทั้งตัว ยามลุกขึ้นได้เพียงครึ่งเดียวก็ทานทนไม่ไหวจนต้องล้มตัวลงนอนตามเดิม

“เจ้าฟื้นแล้วหรือ”

หลิวเทียนหยางมองตามเสียงไป อริยะหงซู่กำลังนั่งอยู่ข้างกายเขา

“ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” หลิวเทียนหยางเอ่ยถาม หงซู่เลิกคิ้วขึ้น “เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานเจ้าลืมไปหมดแล้วหรือ”

“เมื่อวานหรือ” หลิวเทียนหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย “ข้าจำได้เพียงว่าถูกพลังอริยะของท่านซัดกระเด็นไปติดตาข่ายฟ้าดินที่ท่านกางไว้ หลังจากนั้นเกิดสิ่งใดขึ้น ข้าก็ไม่ค่อยรู้เรื่องแล้ว”

หงซู่ได้ยินดังนั้นในใจก็พอคาดเดาได้ จึงกล่าวว่า “เป็นเช่นนี้เองรึ... ได้ ข้ากระจ่างแล้ว ทว่าข้ายังอยากถามเจ้าสักหน่อย เสินซ่ามิใช่ค่ายกลหรอกหรือ เจ้าทำได้อย่างไรถึงได้ใช้พลังแห่งฟ้าดินมาเสริมผสาน อีกทั้งยังพึ่งพาเพียงร่างกายก็สำแดงอานุภาพของมันออกมาได้”

หลิวเทียนหยางกล่าว “คงเป็นพรสวรรค์กระมัง แต่กำเนิดมาข้าก็จำค่ายกลเหล่านั้นได้ขึ้นใจไม่มีวันลืม ทั้งยังสามารถนำหลักการโคจรมาประยุกต์ใช้กับร่างกายได้ ทว่าเสินซ่ามิได้มีอานุภาพเพียงเท่านั้น หากใช้โดยพึ่งพาค่ายกลผลลัพธ์ย่อมแข็งแกร่งยิ่งกว่า”