0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 หลิวเทียนหยาง

ณ ดินแดนรอยต่อระหว่างเผ่าเทพกับเผ่ามนุษย์

ทะเลทรายเวิ้งว้างกว้างใหญ่ยามเที่ยงวันแลดูร้อนระอุเป็นพิเศษ ละลอกคลื่นความร้อนม้วนตัวอยู่บนผิวทราย ส่งผลให้หยาดเหงื่อของผู้สัญจรเพียงไม่กี่คนบนทะเลทรายไหลหยดลงมาไม่ขาดสาย

“เทียนหยาง ภารกิจในคราวนี้เจ้าทำสำเร็จเป็นอย่างไรบ้าง”

ทางด้านหน้าของขบวน ชายวัยกลางคนผู้มีสีหน้าท่าทางใจดีเป็นอย่างยิ่งเอ่ยถามขึ้น

“ศิษย์จดจำกระบวนท่าเหล่านั้นของเผ่าเทพได้ทั้งหมดแล้วขอรับ อีกทั้งยังได้แตกแขนงกระบวนท่าเพิ่มเติมออกมาอีกบางส่วนด้วย” เด็กหนุ่มที่ดูราวสิบสองสิบสามปีตอบกลับอย่างนอบน้อม

เด็กหนุ่มผู้นี้มีนามว่าหลิวเทียนหยาง คือทารกน้อยที่ดึงดูดยอดผู้แข็งแกร่งสูงสุดทั้งสี่ท่านให้จุติลงสู่เขตแดนเผ่ามนุษย์เมื่อสิบกว่าปีก่อน

ที่แท้กระบวนท่าเพลิงภูตผีของภูตมารอมตะก็หาใช่ความว่างเปล่า มันสังหารบิดามารดาและคนอื่น ๆ ของหลิวเทียนหยางอย่างแท้จริง ทว่าหลิวเทียนหยางในฐานะยอดอัจฉริยะที่ชะตากรรมคัดสรร ย่อมมิอาจดับสูญไปโดยง่ายดายเช่นนี้

“เผ่ามนุษย์ไร้จักรพรรดิร้อยปีี ดวงจิตหลงเหลือของพี่น้องร่วมเผ่าพันธุ์ที่ต้องตายไปอย่างอยุติธรรมด้วยผลกระทบนี้จึงได้รับคำชี้แนะจากวาสนาฟ้าลิขิต ให้มาปกป้องมหาจักรพรรดิผู้เปิดศักราชยุคมหาจักรพรรดิรุ่งเรืองให้ปลอดภัย เมื่อครู่การโจมตีของภูตมารอมตะแม้จะทรงพลัง ทว่าการพิทักษ์ของดวงจิตหลงเหลือเหล่านี้ก็ไม่อาจดูเบาได้เช่นกัน”