เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามโหย่วสามเค่อ จู้ชิงหลิงเดินเข้าห้องปฏิบัติราชการของผู้พิพากษาคดีหลี่ด้วยฝีเท้ายาวรวดเร็ว เนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นแป้งชาด ก่อนโยนชายผู้ถูกมัดมือมัดเท้าและยัดลูกท้อไว้ในปากลงบนพื้น “ท่าน ผู้น้อยจับอู๋เต๋อกลับมาได้แล้ว จะจัดการมันอย่างไร?”
จู้ชิงหลิงรำคาญกลิ่นบนร่างกายยิ่งนัก เพราะกลั้นลมหายใจไว้ เสียงของนางจึงฟังดูอู้อี้
ผู้พิพากษาคดีหลี่วางม้วนคดีลงแล้วมองชายที่หมดสติอยู่บนพื้น เพียงเห็นแวบเดียวก็หันหน้าหนี “พามันไปล้างหน้าให้สะอาด”
เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการสองคนก้าวเข้ามาลากอู๋เต๋อออกไปคนละข้าง ผู้พิพากษาคดีหลี่ขมวดคิ้วกล่าวว่า “ป้าฉินเคยบอกว่า อู๋เต๋อปีนเข้าไปในจวนตระกูลอู๋ได้หนึ่งก้านธูปแล้ว เสียงทะเลาะกันในห้องก็เป็นเสียงของหวังเหลียนจริง ๆ แต่หากฆาตกรคืออู๋เต๋อ เด็กรับใช้ชายจะเห็นหวังเหลียนเดินเข้าไปในตระกูลหลี่ด้วยตัวเองได้อย่างไร?”