เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รอยเท้าโคลนจากร้านเช่ารถม้าบทที่ 42 ทอดยาวไปทางใต้กำแพง และทิ้งรอยไว้บนก้อนหินตรงฐานกำแพง เห็นได้ชัดว่าคนผู้นั้นปีนกำแพงหนีไปแล้ว สีหน้าของจู้ชิงหลิงพลันเคร่งขรึม นางไม่มีเวลาพูดมาก รีบโคจรพลังทะยานข้ามกำแพงอย่างเบาหวิว ไล่ตามรอยเท้าไป
หลังลงพื้นอย่างมั่นคงแล้ว จู้ชิงหลิงก็กวาดตามองไปรอบด้าน บนพื้นซึ่งปูด้วยแผ่นหินสีครามมีรอยเท้าปะปนกันอยู่มากมาย ยากจะแยกแยะว่ารอยใดเป็นของเด็กรับใช้ชาย นางเงยหน้ามองแผงขายหนังสือที่อยู่ไม่ไกล หนังสือบนเสื่อไม้ไผ่มีมุมหน้ากระดาษเรียบเสมอกัน ได้รับการจัดวางอย่างประณีตโดยเจ้าของแผงจนชวนมอง เพียงแต่เวลานี้เจ้าของแผงอารมณ์ไม่ดี เขากำลังใช้แขนเสื้อเช็ดคราบโคลนบนหนังสืออย่างละเอียด ถึงขั้นไม่ทันสังเกตว่ามีคนยืนอยู่หน้าแผง
จู้ชิงหลิงย่อตัวลงเอ่ยกับเขา “ออกมาขายหนังสือ เหตุใดจึงไม่ระวังให้มากกว่านี้ เจ้ามาดูสิ หนังสือเลอะเทอะถึงเพียงนี้ ยังจะมีผู้ใดซื้อหนังสือของเจ้าอีก?”