เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ป้ายร้านหน้าร้านแป้งย่างสกุลหวังยังคงอยู่ แต่ห้องครัวที่เคยมีควันลอยกรุ่นกลับเงียบเหงาเย็นเยียบ มีคนเดินผ่านสองสามคนชะโงกหน้ามองเข้าไปด้านใน ก่อนส่ายศีรษะถอนหายใจแล้วจากไป
จู้ชิงหลิงผูกม้าสีน้ำตาลแดงไว้กับรั้วหน้าประตู แล้วเข้าไปในร้านพร้อมผู้พิพากษาคดีหลี่ ร้านนี้เป็นรูปแบบหน้าร้านหลังเรือน เมื่อข้ามผ่านประตูหลังของร้านไปก็จะถึงลานบ้านของตระกูลหวัง เรือนเล็กไม่กว้างนัก ทว่าจุดเด่นคือสะอาดสะอ้าน ข้างกำแพงลานบ้านมีขวานสองเล่มวางเรียงอย่างเป็นระเบียบ ใช้สำหรับผ่าฟืน “ท่าน ผู้เฒ่าหวังมีแป้งติดอยู่ที่มือ และมีกลิ่นน้ำมันต้นหอม หากดมจากกลิ่นแล้ว สถานที่เกิดเหตุย่อมอยู่ไม่ไกลจากห้องครัวแน่”
เสียงสุนัขเห่าดังขึ้น ปลุกความเงียบงันราวกับตายแล้วภายในลานบ้านให้ตื่นขึ้น ตามมาด้วยเสียงตวาดของบุรุษจากเรือนข้างฝั่งตะวันออก “พ่อ ขังเจ้าหวังไฉไว้เสียที มันเห่าไม่หยุดเลย”