กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายตาของเขาไม่ได้จับจ้องการแสดงอันตระการตาของนักแสดงเร่ หากกลับหยุดอยู่ที่คุณชายสองคนซึ่งดูเปี่ยมด้วยกลิ่นอายบัณฑิตและยืนเบียดอยู่แถวหน้า
จู้ชิงหลิงไม่รู้เลยว่าไม่ไกลออกไปมีคนกำลังมองนางอยู่ ท่ามกลางเสียงหัวเราะและความครึกครื้นของผู้คน ใบหน้าขาวดุจเครื่องเคลือบของนางถูกแสงไฟแต่งแต้มด้วยวงแสงอ่อนโยน
“พี่ใหญ่ มิสู้พวกเราซื้อกรงใบนั้นไปเสียเลย ต่อไปหากอยากชมกลก็ให้พวกเราแสดงเองได้”
อาผูชื่นชอบกรงใบนี้เป็นอย่างยิ่ง เพราะมันสามารถปล่อยของดี ๆ ออกมาได้ไม่น้อย นางจึงดึงแขนเสื้อของจู้ชิงหลิงแล้วเสนอขึ้น