กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถ้าแก่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ราษฎรผู้ต่ำต้อยพอมีภาพจำอยู่บ้าง ตอนนั้นกิจการในร้านซบเซา คนหลายคนสนทนากันอย่างออกรส คำพูดบางส่วนจึงลอยเข้าหูราษฎรผู้ต่ำต้อย กล่าวโดยรวมก็เป็นเรื่องการค้า ได้ยินพวกเขาพูดว่า คนกลุ่มนี้นำชุดน้ำชากระเบื้องกระดูกฉลุลายชั้นดีมาจำนวนหนึ่ง นี่เป็นของล้ำค่าที่มีเงินก็หาซื้อไม่ได้”
ขณะเอ่ยถึงสิ่งของเหล่านั้น เถ้าแก่ก็เผยแววอิจฉาออกมาเล็กน้อย ของพวกนี้มีแต่ขุนนางผู้มีอำนาจจึงจะใช้ไหว แม้เขาจะมีเงินก็ยังซื้อหาไม่ได้ บัดนี้กลับหลุดรอดมาสู่หมู่ชาวบ้าน ไม่รู้ว่าเป็นผู้ใดโชคดี เก็บของราคาถูกเช่นนี้ได้