119 - บทที่ 119 ส่งมอบคำสาปต้องห้ามธาตุไฟ

บทที่ 119 ส่งมอบคำสาปต้องห้ามธาตุไฟ

-----------------------------------------

ราตรีกาลล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกสงัด

ลู่หย่วนผ่านการใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายมานับครั้งไม่ถ้วน ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับการใช้ประตูมิติ

ทุกครั้งที่ก้าวผ่านประตูมิติ ระยะห่างระหว่างพวกเขากับป่าหินผาก็ยิ่งสั้นลงเรื่อยๆ จนกระทั่งตึกสูงระฟ้าเบื้องหลังค่อยๆ เลือนหายไปจากสายตา

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาในยามนี้คือผืนทรายอันเวิ้งว้าง

“เคอเย่ว์เหยา เจ้าพักผ่อนเถิด เดี๋ยวข้าจะใช้ประตูมิติเอง” หยวนเมิ่งเซวียนเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกเห็นใจ

การเปิดใช้ประตูมิติอย่างต่อเนื่องนั้นสูญเสียพลังจิตวิญญาณมหาศาล ใบหน้าของเคอเย่ว์เหยาซีดเผือด พลังในกายแทบจะเหือดแห้งไปเกินครึ่ง

“ไม่เป็นไรค่ะ หากไปถึงป่าหินผาได้เร็วขึ้น เราก็จะช่วยหานจวิ้นเฉินได้เร็วขึ้น”

เคอเย่ว์เหยาปฏิเสธคำทัดทาน