102 - บทที่ 102 พวกเราพี่น้องกันทั้งนั้น

บทที่ 102 พวกเราพี่น้องกันทั้งนั้น

-----------------------------------------

มหาวิทยาลัยเผิงเชิง วิลล่าอิสระหมายเลข 66

ฟู่จิ้งเจี๋ยรีบร้อนจากไป เขาต้องเร่งมือวางแผนว่าจะใช้ลู่หย่วนเป็น "เหยื่อล่อ" อย่างไรให้แนบเนียน

ประการแรก ลู่หย่วนจะต้องไม่เป็นอันตราย ประการที่สอง ต้องหลีกเลี่ยงไม่ให้ประชาชนผู้บริสุทธิ์ต้องเข้ามาพัวพันให้ได้มากที่สุด

นี่คือปัญหาที่ทำให้ฟู่จิ้งเจี๋ยหนักใจที่สุด

ศัตรูอยู่ในเงามืด ส่วนเจ็ดพันธมิตรหนึ่งวิหารอยู่บนที่แจ้ง มีปัจจัยมากมายที่ต้องคำนึงถึง

ในขณะที่กลุ่มมือสังหารเหล่านั้นเรียบง่ายกว่ามาก พวกมันไม่มีข้อผูกมัดใดๆ ทั้งสิ้น

ฟู่จิ้งเจี๋ยและรองอธิการบดีจ้านโส่วเจิ้งเดินออกจากวิลล่าไปติดๆ กัน

ลู่หย่วนกวาดสายตามองภาพที่ฉายบนโทรทัศน์พร้อมกับย่อยข้อมูลจำนวนมหาศาลอย่างรวดเร็ว