087 - บทที่ 87 ยังมีผู้ใดคิดจะขวางข้าอีกหรือไม่

บทที่ 87 ยังมีผู้ใดคิดจะขวางข้าอีกหรือไม่

-----------------------------------------

เมืองแห่งความโกลาหล เมืองที่ตั้งตระหง่านอยู่ลึกเข้าไปในเขตไร้ผู้คน

ท้ายที่สุด เมืองนี้ก็สมชื่อของมัน เพราะความโกลาหลได้ระเบิดขึ้นแล้ว!

ณ สนามประลองโรงฆ่าสัตว์ เหลียนหงอี้ปลดปล่อยพลังระดับเหนือมนุษย์ออกมาจนเต็มสูบ กรงเล็บหมาป่าตะปบเข้าใส่ชิวจิ้งซ่งอย่างดุดัน

“เจ้ากล้าลงมือกับข้า ไม่กลัวท่านเจ้าเมืองตำหนิเอาหรือ!”

ชิวจิ้งซ่งถอยหนีอย่างทุลักทุเล

ในฐานะผู้ใช้ธาตุดินระดับเหนือมนุษย์ การเผชิญหน้ากับเหลียนหงอี้ไม่ควรจะยากเย็นถึงเพียงนี้

ทว่าเพราะไม่ได้ต่อสู้มาเป็นเวลานาน ประกอบกับมัวแต่ลุ่มหลงในสตรี ร่างกายของเขาจึงเสื่อมถอยลงทุกวัน

เพียงแค่ปะทะกันได้ไม่กี่นาที ชิวจิ้งซ่งก็เหงื่อท่วมกายและเต็มไปด้วยบาดแผล