กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 34 ฝูงหมาป่าจันทราสีเงิน
-----------------------------------------
บนท้องฟ้ามีฝูงแร้งบินวนเวียน อากาศเบื้องล่างสั่นไหวเป็นระลอกคลื่นชั้นแล้วชั้นเล่า
ลู่หย่วนเดินอยู่เพียงลำพังบนที่ราบอันกว้างใหญ่
พื้นที่ไร้ผู้คนแห่งนี้กว้างสุดลูกหูลูกตา บางครั้งก็พบเห็นโครงกระดูกขาวโพลนวางระเกะระกะอยู่บนพื้น
โครงกระดูกเหล่านี้มีทั้งของมนุษย์และของสัตว์อสูร
เสียงหมาป่าหอนก้องกังวาน ลู่หย่วนได้เผชิญหน้ากับสัตว์อสูรฝูงแรกในพื้นที่ไร้ผู้คน หรือจะพูดให้ถูกก็คือ... เป็นฝูงเลยต่างหาก!
"กัด... กัดมันให้ตาย!"
ท่ามกลางแสงแดดแผดเผา หมาป่าตัวมหึมาที่มีขนสีขาวบริสุทธิ์ทั่วร่างและมีรอยปานรูปจันทร์เสี้ยวที่กลางหน้าผาก กำลังเอ่ยถ้อยคำภาษามนุษย์
หมาป่าจันทร์เงิน สัตว์อสูรที่สามารถบำเพ็ญตบะได้สูงสุดถึงระดับปราณลี้ลับ!