กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 26 ด้ายหลงหยวน อาวุธวิญญาณระดับสูง
-----------------------------------------
ณ สนามกีฬาประจำเมือง ผู้คนที่ออกมาเดินเล่นหลังมื้อเที่ยงเริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ
บนท้องฟ้า รองอธิการบดีจากห้าสถาบันชั้นนำกำลังปะทะกันอย่างดุเดือด ทว่าเนื่องจากพวกเขาเหาะอยู่สูงมาก คนทั่วไปจึงไม่อาจสังเกตเห็นร่างของพวกเขาได้ด้วยตาเปล่า
“ในเมื่อเป็นนักเชิดหุ่นอาถรรพ์ สิ่งที่เธอควบคุมก็ไม่ควรเรียกว่าสัตว์ประหลาด แต่ต้องเรียกว่ากองทัพหุ่นเชิดอาถรรพ์”
ลู่หย่วนกวาดสายตามองชายแปลกหน้าที่แต่งตัวผิดแผกตรงหน้า
เขาอายุราวสี่สิบต้นๆ ไว้หนวดเคราครึ้ม และสวมเสื้อขนเป็ดตัวหนาเตอะ
ใส่เสื้อขนเป็ดในฤดูร้อนเนี่ยนะ?
การแต่งตัวนี้ดูแปลกประหลาดจนเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น อุณหภูมิรอบข้างยังลดฮวบลงทันทีที่ชายผู้นี้ปรากฏตัว
“ฉันชื่อถังจิ่งฮุย ได้รับคำขอร้องจากสหายเก่าให้เอาของสิ่งหนึ่งมาให้เธอ” ถังจิ่งฮุยลูบแหวนมิติที่นิ้วชี้ซ้ายพลางหยิบกล่องไม้ที่สลักลวดลายงดงามออกมา