008 - บทที่ 8 ราชินีมดเพลิงทมิฬ

บทที่ 8 ราชินีมดเพลิงทมิฬ

-----------------------------------------

ตะวันเบิกฟ้า สรรพสิ่งต่างตื่นจากนิทรา

ณ เมืองไท่อาน ในเขตโรงงานร้างแถบชานเมือง สิงโตเหล็กระดับกายาบริสุทธิ์เก้าดาวกำลังเพลิดเพลินกับมื้อเช้าของมัน

นั่นคือหมูป่าเขี้ยวโลหิตระดับกายาบริสุทธิ์สี่ดาว

ปลาใหญ่กินปลาเล็ก นี่คือสัจธรรมนิรันดร์ที่ไม่เคยเปลี่ยน และย่อมใช้ได้กับเหล่าสัตว์ร้ายเช่นกัน!

ด้วยกรงเล็บอันแหลมคมของสิงโต เพียงชั่วพริบตาหมูป่าเขี้ยวโลหิตก็ถูกควักหัวใจและปอดออกมากินจนสิ้น

โลหิตสีสดชโลมผืนดิน ขณะที่สิงโตเหล็กกำลังเอร็ดอร่อย มันกลับสัมผัสได้ถึงบางอย่างจึงคำรามก้องจนแก้วหูแทบแตก!

มันได้กลิ่นอายของมนุษย์!

เมื่อเทียบกับเผ่าพันธุ์เดียวกันแล้ว สิงโตเหล็กกลับโปรดปรานการกลืนกินเนื้อเลือดของมนุษย์มากกว่า เพราะไม่เพียงแต่รสชาติจะโอชะกว่า แต่มันยังช่วยเพิ่มพลังให้แข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย!