เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 2 นักเชิดหุ่นอาถรรพ์
-----------------------------------------
แสงแดดสาดส่องอบอุ่น บนสนามกว้างเต็มไปด้วยนักเรียนนับพันชีวิตที่ต่างแสดงสีหน้าหลากหลาย ทั้งตื่นเต้นและประหม่า
แต่ทว่า ทุกสายตากลับจดจ้องไปที่เวทีด้านหน้าอย่างพร้อมเพรียงกันโดยมิได้นัดหมาย
จางเจิ้งหง ผู้อำนวยการโรงเรียนที่รอคอยมานาน เมื่อเห็นเหล่านักเรียนที่เข้าร่วมพิธีปลุกพลังมากันครบถ้วนแล้ว จึงกระแอมไอเบาๆ เพื่อเตรียมกล่าว
"หนึ่งพันปีก่อน เผ่ามารรุกราน เหล่าปีศาจต่างจ้องจะเขมือบเรา ประเทศบนดาวเคราะห์สีฟ้าจำนวนมากถูกพวกมันทำลายล้างจนสิ้นซาก มีเพียงประเทศของเราเท่านั้นที่ยังคงยืนหยัดอยู่ได้!"
น้ำเสียงของจางเจิ้งหงกังวานและหนักแน่น ทันใดนั้นลมพายุก็พัดกระหน่ำไปทั่วสนาม ยิ่งเสริมส่งบารมีของเขาให้ดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้น
"วันนี้คือวันปลุกพลัง อาชีพที่พวกเธอได้รับจะส่งผลต่อโชคชะตาในครึ่งชีวิตที่เหลือ หากใครปลุกได้อาชีพสายต่อสู้หรือสายสนับสนุนก็อย่าเพิ่งลำพองใจไป เพราะภาระบนบ่าของพวกเธอหนักอึ้ง พวกเธอคือทัพหน้าที่จะใช้ต่อกรกับเหล่าปีศาจในอนาคต!"
"ส่วนนักเรียนที่ปลุกได้อาชีพสายชีวิตก็อย่าได้ท้อถอย พวกเธอเองก็สำคัญไม่แพ้กัน งานหลังบ้านคือหัวใจสำคัญที่จะทำให้เราชนะสงครามเผ่าพันธุ์ในครั้งนี้!" จางเจิ้งหงกวาดสายตามองไปรอบสนาม ก่อนจะเอ่ยแปดคำที่เขามักจะพูดในทุกๆ วันปลุกพลัง
"เผ่าพันธุ์มนุษย์ต้องชนะ! ประเทศของเราต้องชนะ!"