กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้รับคำรับรองจากเจ้าเมืองเฉิน หลิวหยวนก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ผ่านไปไม่นานกลับเห็นเขาวาดลายตราประทับด้วยมือเปล่า จากนั้นให้คนไปหาหัวผักกาดมาแล้วเริ่มแกะสลัก
“ท่านกำลังทำอะไร?”
“ทำตราปลอมอย่างไรเล่า!”
“ใช้หัวผักกาดทำตราปลอม?” หลิวหยวนโมโหจนพูดไม่ออก ตรานี้เขายังต้องใช้อีกระยะหนึ่ง ไม่ช้าก็เร็วหัวผักกาดย่อมเน่าเสีย แล้วจะใช้ได้อย่างไร?
“มองปราดเดียวก็รู้ว่าตรานี้เป็นตราส่วนตัว เจ้าเคยเห็นหรือไม่ว่ามันทำจากอะไร? หากไม่รู้แล้วถูกคนที่จ้องจับผิดเห็นเข้า ก็เท่ากับยื่นช่องให้เขาเล่นงาน สู้ทำตราขึ้นมาก่อนแล้วประทับฉับ ๆ ลงบนกระดาษเปล่า 1,000 แผ่น อย่างไรก็น่าจะพอใช้ไปได้ระยะหนึ่งกระมัง?”