กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จางชินเพิ่งมาถึงลานด้านหน้าก็ถูกคนรุมล้อม
“ใต้เท้าจาง ท่านต้องให้ความเป็นธรรมแก่พวกเราด้วย! ฝ้ายของเมืองจิ่วหยวนขายดีถึงเพียงนั้น จะไปเลี้ยงสัตว์ทำไม!”
“นั่นสิ ๆ! เลี้ยงหมูอย่างน้อยก็ต้องรอปีสองปีกว่าจะได้ผลตอบแทน จะสู้ปลูกฝ้ายได้อย่างไร!”
จางชินเหลือบมองเขาแล้วกล่าวว่า “เลี้ยงไก่เลี้ยงเป็ดเพียงครึ่งปีก็ขายได้แล้ว เมืองหลงโย่วขายได้รุ่นละห้าเดือน ถึงกับมีคนรับฟักลูกไก่ลูกเป็ดโดยเฉพาะแล้วด้วย ส่วนคนเลี้ยงหมูลองศึกษาดูสักหน่อย ใช้เวลาครึ่งปีกว่าก็น่าจะขายได้กระมัง? สองปีขายสามรุ่นน่าจะทำได้มิใช่หรือ?”
ทุกคนพูดไม่ออก มีคนถามอย่างงุนงงว่า “แล้วที่ดินของพวกเราซึ่งเปลี่ยนจากนาข้าวไปแล้ว จะทำอย่างไรเล่า?”
จะทำอย่างไรได้เล่า?