เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ้นคำพูดนั้น ท้องพระโรงก็เงียบไปไม่กี่ลมหายใจ ทุกสายตาตกอยู่บนร่างค่อนข้างท้วมของขุนนางตรวจการฟ่าน เขากวาดตามองลู่เจินตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ก่อนกล่าวต่อว่า
“หากมณฑล เมือง และอำเภอต่าง ๆ ไม่ส่งภาษีให้ราชสำนัก ราชสำนักจะหมุนเวียนต่อไปได้อย่างไร? ในความเห็นของกระหม่อม จวนมณฑลต่าง ๆ ควรเก็บเงินภาษีไว้ได้ไม่เกินสองส่วน และเสบียงภาษีหนึ่งส่วน ท้องถิ่นต้องยากจนข้นแค้น จึงจะไม่คิดก่อกบฏ”
“ส่วนเรื่องที่ใต้เท้าลู่กล่าวเมื่อครู่ ให้กรมโยธาควบคุมทรัพยากรแร่ทั้งหมดไว้ในมือ ทั้งการทำเหมือง การหลอม และอื่น ๆ นั่นเท่ากับแย่งผลประโยชน์จากข้ารับใช้และราษฎรอย่างชัดเจน!”
ปัจจุบันกิจการทำเหมืองและหลอมแร่ล้วนอยู่ในมือเอกชน ทางการออกใบอนุญาตทำเหมืองให้ทุกปี พร้อมกำหนดปริมาณที่อนุญาตให้ขุดได้ในแต่ละปี แต่หากวิธีนี้ได้ผลจริง เหตุใดการลักลอบผลิตเกลือเถื่อนจึงแพร่หลายถึงเพียงนั้น?