เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวฉือยังไม่รู้ความคิดของเขา ทั้งสองต่างมีแผนในใจ คิดหาวิธีให้อีกฝ่ายส่งทัพออกไปปะทะกับเยว่เฉียว
“น้องแปด การเดินทางมาตลอดทางของพี่เหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน ยามนี้โจรเยว่ไล่ตามกระชั้นชิด พี่รำคาญจนเหลือจะทน มิสู้เชิญน้องแปดออกไปพบเขาสักครั้งเล่า?”
“เสด็จพี่ เจ้าเยว่เฉียวผู้นั้นช่ำชองศึกสงคราม กระบวนท่าของน้องมีอยู่น้อยนิด เกรงว่าจะรับมือไม่ไหว คงต้องรบกวนเสด็จพี่ลงมือแล้ว”
ทั้งสองจ้องหน้ากันอยู่นาน หลิวจงแค่นเสียงหึแล้วกล่าวว่า “ได้สิ ขอเพียงน้องแปดให้ยืมทหารใต้บัญชาสัก 5,000 นาย เช่นนั้นยังมีสิ่งใดให้หวาดกลัวอีก?”
สีหน้าของหลิวฉือแข็งค้างไปเล็กน้อย เขาส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “คำพูดนี้ไม่ถูกต้อง กองทหารของเสด็จพี่ล้วนผ่านศึกมานาน ทหารใต้บัญชาของน้องมีแต่พวกไร้ประโยชน์เท่านั้น”