กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สยงเทียนหย่วนยังมาไม่ถึง ลู่เจินนั่งเหม่ออยู่บนเก้าอี้
ด้วยประเทศสมัยใหม่ล้วนรักสันติ ลู่เจินจึงเติบโตมาในสภาพแวดล้อมทางสังคมอันสงบสุขตั้งแต่เล็กจนโต นางไม่เคยคิดเลยว่าเมื่อมาอยู่ที่นี่ นอกจากต้องเผชิญกับความยากจนและความล้าหลังแล้ว ยังต้องเผชิญหน้ากับสงครามด้วย แถมยังเป็นสงครามกลางเมืองอีก
การผลัดเปลี่ยนอำนาจด้วยความรุนแรงย่อมเป็นการบั่นทอนกำลังภายในของแผ่นดิน เมืองหลงโย่วพัฒนามาถึง 4 ปี จึงมีขนาดเล็ก ๆ เช่นทุกวันนี้ นางไม่มีวันยอมให้ผู้ใดมาทำลายสิ่งนี้เป็นอันขาด
สวี่กวงที่นั่งอยู่ข้างกายนางจับจ้องนางมาตลอด แววตาเจือความหงุดหงิด คล้ายกำลังเสียใจว่าเหตุใดตอนนั้นตนจึงไม่ศึกษาพิชัยสงครามให้มากกว่านี้ หากเป็นเช่นนั้นยามนี้ก็คงช่วยใต้เท้าได้บ้าง