กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่เจินมองตั๋วเงินมูลค่า 200,000 ตำลึงตรงหน้าอย่างยากจะเชื่อ
ก่อนหน้านี้ไม่นานนางยังกลัดกลุ้มอยู่ว่าจะหาโรงเงินกู้ยืมได้อย่างไร วันนี้กลับมีเงิน 300,000 ตำลึงเข้ามาลงทุนแล้ว นายท่านเฉียนจากไปโดยไม่แม้แต่จะถามถึงวิธีแบ่งผลประโยชน์ และยังไม่ได้ลงนามในเอกสารการลงทุนด้วยซ้ำ
นายท่านทั้งสี่ตรงหน้านี้ก็เช่นกัน พวกเขาไม่กลัวหรือว่าจะขาดทุนจนหมดตัวหรือ?
ลู่เจินคิดเช่นนั้นก็ถามออกมาเช่นนั้น นายท่านหลี่สูดปาก ซี๊ด แล้วขบฟันกล่าวว่า “ตราบใดที่ใต้เท้าลู่ยังอยู่ในหลงโย่ว การลงทุนของพวกเราย่อมยังมีหวังพลิกฟื้น”
“ถูกต้อง! ยิ่งตอนนี้เรากำลังจะยึดครองตลาด เงินตำลึงก็คือความมั่นใจ พวกเราแพ้ได้ แต่จะปล่อยให้ผู้อื่นดูแคลนไม่ได้!”