เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อลู่เจินกลับมาถึงที่ว่าการเมือง บรรดาเพื่อนร่วมงานก็มากันครบแล้ว เรื่องเมื่อคืนเกิดขึ้นอย่างกะทันหันจนลู่เจินไม่มีเวลาไปคาดเดาทีละคนว่าพวกเขาจะจัดการอย่างไร นางจึงเพียงส่งคนไปแจ้งสถานการณ์ถึงบ้าน
เมื่อรองเจ้าเมืองจ้าวได้ฟังเรื่องนี้ในตอนเช้า เขายังไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญนัก แต่พอมาถึงที่ว่าการเมืองแล้วพบว่าคนเหล่านี้ถูกจัดให้อยู่ในที่ว่าการเมือง เขาก็ไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง
ครั้นเห็นลู่เจิน เขาจึงไม่สนใจสิ่งอื่นอีก รีบก้าวเข้าไปกล่าวว่า “ใต้เท้า จะจัดให้ผู้ประสบภัยอยู่ในลานหลังได้อย่างไร? นี่ไม่ถูกต้องตามธรรมเนียม!”
“ไม่ถูกต้องตามธรรมเนียมอย่างไร?”
“ที่ว่าการเป็นสถานที่สำหรับจัดการราชการของพวกเรา จะให้ผู้ใดเข้ามาตามอำเภอใจได้อย่างไร?”
ลู่เจินเดินผ่านคนทั้งหลายไปนั่งลงตรงหน้าโต๊ะทำงาน “พวกเจ้าหลายคนก็คิดเช่นนี้หรือ?”