กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลานด้านหน้าครึกครื้นด้วยเสียงผู้คน ผู้ที่มาล้วนเป็นคหบดีที่ได้รับข่าวก่อนใคร หวังต้าโหย่วมองโจวซีกับสวี่กวงซึ่งกำลังง่วนอยู่กับงาน วางถ้วยน้ำชาในมือ แล้วหันไปพูดกับคนข้างกาย
“เหตุใดใต้เท้าลู่ยังไม่มาอีกเล่า? ดื่มน้ำชาเป็นรอบที่สองแล้ว ทั้งยังมีของกินแปลกใหม่ยกมาให้ไม่น้อย”
โจวผานซานได้ยินก็ลูบหนวดพลางพยักหน้า “ท่านอาจยังติดงานอยู่ ปีนี้ตลาดนัดขยายไปถึงเมืองจิ่วหยวน แค่เมืองเดียวก็ทำเงินได้เท่านี้แล้ว”
หวังต้าโหย่วเห็นเขากางฝ่ามือออกข้างหนึ่ง ก่อนทำมือเป็นเลขสิบ ก็รู้สึกอิจฉาจนเข็ดฟันขึ้นมาทันที
ปีนี้เขาค้าขายครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของหลงซีกับซีหนิง กำไรจากการขายสินค้าไม่มากนัก แต่กลับได้กำไรไม่น้อยจากการซื้อสินค้ากลับมาขายให้โรงงาน