เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บริเวณโดยรอบกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ต้องการพูดต่อ ลู่เจินเองก็ไม่สะดวกซักถามต่อ ทั้งสองจึงนั่งดื่มชาอย่างเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเจ้าเมืองชุยก็เอ่ยถามถึงเรื่องของนายอำเภอหลายแห่งที่อยู่ด้านนอก
“เจ้าพวกนายอำเภอเหมาเป็นอย่างไรกัน เหตุใดจึงพากันมาหาเจ้าให้ช่วยแก้ปัญหาเล่า?”
“แฮะ ๆ พวกเขามาหาข้า ไม่ได้มาหาท่าน ท่านคงไม่โกรธกระมัง?”
เจ้าเมืองชุยคันไม้คันมืออยู่บ้าง เดิมทีเขาคิดจะมาดูว่าอำเภอหย่งซินเป็นอย่างไร แต่เมื่อพบว่าอำเภอหย่งซินไม่ได้ด้อยกว่าอำเภอหัวอินแม้แต่น้อย ทั้งยังช่วยผลักดันให้อำเภออื่น ๆ พัฒนาไปพร้อมกัน หากบอกว่าเขาไม่ภาคภูมิใจก็คงเป็นเรื่องเท็จ
ทว่าคำพูดของลู่เจินช่างน่าหมั่นไส้เหลือเกิน ความภาคภูมิใจเล็ก ๆ บนใบหน้าของนางก็สะดุดตาเกินไป เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเขกศีรษะนางหนึ่งที