กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่เจินพินิจมองคนตรงหน้าอย่างละเอียด รายละเอียดที่เมื่อครู่มองข้ามไปก็ผุดขึ้นมาเบื้องหน้าอีกครั้ง
สาวใช้ที่ชื่ออวิ๋นอิ่งผู้นั้นติดตามนางไม่ห่างแม้แต่ก้าวเดียว ยามดื่มน้ำต้มสาลี่ก็รอให้นางดื่มก่อนแล้วตนจึงดื่ม ความระมัดระวังเช่นนี้ทำให้ลู่เจินรู้สึกถึงระยะห่างขึ้นมาทันใด
“เมื่อครู่ที่ประตูเมืองข้าก็อยากถามเจ้าแล้ว เหตุใดตระกูลใหญ่ที่นี่จึงไม่ได้เฉื่อยชาต่อการเสียภาษีอย่างที่คิด ภาษีของราษฎรดูเหมือนจะไม่หนักนัก ทั้งยังให้ความร่วมมือในการจัดเก็บเสบียงภาษีเป็นอย่างดี”
องค์หญิงใหญ่ดื่มน้ำต้มสาลี่หมดแล้ว ลู่เจินได้สติ หยิบขนมดอกหอมหมื่นลี้ขึ้นมาอีกชิ้น กินคำเดียวก็หมดชิ้น องค์หญิงใหญ่ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็หยิบขนมดอกหอมหมื่นลี้กินตาม
“เพราะค่อนข้างยุติธรรม”