กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมั่นโถวที่เพิ่งออกจากเตายังร้อนระอุ ลูกจ้างหนุ่มยังคงร้องเรียกลูกค้าอยู่ ส่วนหวังฟู่หยวนภายใต้สายตาของทุกคนก็ลนลานหยิบสมุดเล่มหนึ่งออกมาจากด้านข้าง ทว่าหลังจากควานหาพู่กันออกมาได้ เขากลับชะงักไป
เขาไม่ได้พกจานฝนหมึก และไม่ได้พกหมึกมาด้วย
เบื้องหน้าคือกลุ่มคนที่กำลังจ้องมองเขาด้วยแววตาคาดหวัง พวกเขาไม่ทะเลาะ ไม่พูดจา เพียงเงียบงันมองเขา รอคอยให้เขาช่วยเปิดทางให้พวกตนได้หาอาหารอิ่มท้องสักมื้อ
หวังฟู่หยวนกัดฟันอย่างเด็ดเดี่ยว อ้าปากแตะน้ำลายลงไปเล็กน้อย หมึกที่หลงเหลืออยู่บนพู่กันถูกทำให้ชื้นขึ้น จึงเขียนตัวอักษรลงบนกระดาษได้อย่างราบรื่น
น่าเสียดายที่คงอยู่ได้ไม่นาน