กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นายอำเภอเหมาเดินทางกลับอำเภอเป่ยชิวด้วยความเบิกบานใจ แบกของพื้นเมืองกองหนึ่งที่ลู่เจินมอบให้และเงินมัดจำจากผู้บันทึกโจวกลับไปด้วย
เมื่อได้เห็นตลาดนัดอันคึกคัก แล้วหันกลับมามองอำเภอเป่ยชิวที่มักมีสภาพเงียบเหงาไร้ชีวิตชีวาอยู่เสมอ ในใจของนายอำเภอเหมาพลันบังเกิดแรงฮึดขึ้นมา
ในเมื่ออำเภอหย่งซินยังพัฒนาได้ อำเภอเป่ยชิวก็ต้องทำได้เช่นกัน!
เขากลับถึงที่ว่าการอำเภอ วางของลง เจ้าหน้าที่ที่ว่าการหลี่ซานก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา “ท่าน! ในที่สุดท่านก็กลับมา! คนจากหมู่บ้านหวงกับหมู่บ้านจงกำลังต่อยตีกันเพราะวัวตัวหนึ่ง ตอนนี้กำลังจะกลับไปเอาอาวุธมาทะเลาะกันต่อแล้ว!”
นายอำเภอเหมาที่ยังไม่มีเวลาดื่มน้ำสักอึก รีบสวมรองเท้าฟาง พลางรวบชายเสื้อคลุมแล้วพุ่งออกไป